Dlaczego człowiek miałby umrzeć, skoro ta roślina rośnie w jego ogrodzie?

W średniowieczu popularne przysłowie głosiło: „Cur moriatur homo cui Salvia crescit in horto”, co oznaczało mniej więcej: „Dlaczego człowiek miałby umierać, skoro w jego ogrodzie rośnie szałwia?”.

Właściwości przeciwgrzybicze i antybakteryjne

Szałwia jest skuteczna w walce z grzybami i bakteriami. Jest jednym z niewielu ziół, które zmniejszają wydzielanie potu. Z tego powodu może być stosowana w leczeniu nocnych potów i uderzeń gorąca, zwłaszcza tych występujących w okresie menopauzy. Szałwia korzystnie wpływa na równowagę hormonalną, dlatego jest szczególnie polecana kobietom w okresie menopauzy.

Kąpiele szałwiowe są również stosowane w leczeniu nadmiernej potliwości stóp. Ponadto szałwia działa pobudzająco, co pozytywnie wpływa na koncentrację, czujność i energię.

Szałwia w kuchni i medycynie

Szałwia jest również doskonałą przyprawą, choć rzadko jest stosowana we współczesnej kuchni. Najpopularniejsze preparaty z szałwią to herbata, nalewka i olejek eteryczny.

Przepis na herbatę szałwiową

Aby przygotować napar z szałwii, zalej liść szałwii 200 ml wrzącej wody. Przykryj i parz przez 10 minut. Napar można pić lub stosować do płukania gardła. Zalecana dzienna porcja to dwie filiżanki. Nie należy go spożywać przez dłuższy czas, maksymalnie do dwóch tygodni. Nie zaleca się stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią.

Przepis na nalewkę szałwiową

Aby przygotować nalewkę z szałwii, należy dodać 20 gramów posiekanych liści szałwii do 10 cl 70% alkoholu. Pozostawić w ciepłym miejscu na miesiąc. Odcedzić i przelać do butelki. Zażywać 10 do 15 kropli nalewki w niewielkiej ilości wody, soku lub herbaty trzy razy dziennie.

Ekstrakcja olejków eterycznych

Olejek eteryczny szałwii uzyskuje się poprzez destylację kwiatów rośliny. Ważnym składnikiem olejku eterycznego jest tujon, który w wysokich stężeniach może mieć szkodliwy wpływ na układ nerwowy.